Psoty literek

Książeczka dla dzieci „Psoty literek” jest przeznaczona dla pięcio i sześciolatków. Dzieci  poznają wierszyki – bajeczki o zwierzętach rodzinie, rówieśnikach, które są tak pomyślane, aby jak najwięcej wyrazów z  omawianą literka się w  nich znalazło. Pod każdym wierszykiem są ćwiczenia w postaci wyrazów do uzupełnienia, i miejsce na rysunek. Rozwija to nie tylko wiedzę o polskim alfabecie, ale i ćwiczy umiejętności manualne oraz rozbudza fantazję małego człowieka.


 

 Ę   WDZIĘK LITERKI Ę

 Ę literka wdzięk swój ma,
dźwięczy, dzwoni, pięknie gra.
W wielu słowach jest schowana
i wyraźnie wymawiana:
będę, ręcznik, zęby, ręka,
strzęp, węch, kręcić  oraz wnęka,
dęty, wzięty, mięta, schnę –
tu mieszka literka ę.

Narysuj i uzupełnij:

Orkiestra d..ta,         r…cznik,         herbata mi…towa,


pasta do z…bów.

 

W KRÓLESTWIE  ALFABECJI

W Alfabecji – tej krainie,
co z wesołych liter słynie,
mieszkał król Alfabet stary.
Znał on różne, dziwne czary
Miał gromadkę dzieci drogich
i choć  bywał dla nich srogi,
one Ojca szanowały,
lecz czasem dokazywały.
 
Córki – piękne – wierzcie mi.
Samogłoski - A, E, O, Ó U, Y, I
także jeszcze Ę i Ą
miłe, dobre, piękne są.

A  - pogodne i rumiane,
E – wesoło roześmiane,
O – okrągłe jak słoneczko,
U – głębokie jak miseczka,
Y – ogonkiem raźno kiwa,
I gdzieś z kropką w piłkę grywa.
Ę i Ą w orkiestrze grają
i sopranem wciąż śpiewają.
Ó kropeczkę swą unosi
i tak do zabawy prosi

 Dwudziestu dwóch synów króla,
w Alfabecji  także hula.
Zwą ich wszyscy Spółgłoskami –
są miłymi chłopakami.

B, C, D,  F, G, H  -
 każdy z nich maniery ma.
Wszyscy dobrze ułożeni,
eleganccy, wystrojeni.
J, K, L, Ł, M, oraz N
robią wiele przykrych scen.
Więc się często ojciec złości,
bo spraszają wielu gości,
ojca – króla nie słuchają,
tylko konie ujeżdżają.
Jeżdżą też młodsi synowie,  .
co psikusy mają w głowie.

Pędzi P z okrągłym oczkiem,
R – wybiega z animuszem,
S – wygina się coś boczkiem,
T – powiewa kapeluszem.
W i Z ich raźno gonią,
Aż się grzywy plączą koniom.

Ć,Ś,Ź,Ż też cwałują ,
 braci przegonić próbują,
 
tak, że lecą iskry czasem,
bo Spółgłoski pędzą lasem.

Król Alfabet, choć był stary,
to pomysłów miał bez liku.
Wykorzystał swoje czary i ....
umieścił je w SŁOWNIKU! 
Z nimi siostry Samogłoski,
prędko tam powskakiwały –
Z dumą zadzierają noski 
i tak powstał SŁOWNIK cały!


Wypisz z wierszyka samogłoski i spółgłoski.

<< Wstecz
Elzbieta Sniezkowska-Bielak